JU PRVA GIMNAZIJA SARAJEVO
MATURSKI RAD IZ PREDMETA GEOGRAFIJA
TEMA:
PARISKI BAZEN,
PREVLAST VELIKOG PARIZA
Predmetni profesor Učenica:
Nisveta Njemčević, prof
Sarajevo, april 2019. godine
JU PRVA GIMNAZIJA SARAJEVO
Školska 2018/2019. godina
Smjer – Društveni
ZADACI ZA ZAVRŠNI RAD
Učenica:
Tema: PARISKI BAZEN, PREVLAST VELIKOG PARIZA
Teze:
- Uvod
- Etimologija Grada Pariza
- Opća prirodna obilježja Francuske
- Klimatski uvjeti u Francuskoj
- Biljno bogatstvo u Francuskoj
- Prirodna obilježja Pariškog bazena
- Stanovništvo Pariza
- Pariška aglomeracija
- Pariz kao administrativni centar Francuske
- Zaključak
Sarajevo, april 2019. godine.
Potpis učenice:_________________________Predmetni nastavnika:____________________
2
UVOD
Na početku ovog maturskog rada, kako bi se najbolje objasnio geografski poliožaj a nakon toga i
historija Pariza unutar Francuske, važno je obratiti pažnju na nekoliko detalja. Prvo spominjanje
ljudskih naseobina pariškog područja datiraju oko 4200. prije Krista. Naseljavalo ga je podpleme
keltskih Senona, Parisijsci, koji su bilipoznati lađari. Oni su naselili područje pored rijeke Seine
od oko 250. prije Krista.
Tek kasnije Rimljani osvajaju pariški bazen i to 52. prije Krista. Tada se pojavljuje naselje na
lijevoj obali, brdu Sainte Genevieve. Nakon toga, Galsko-rimski grad izvorno je nazivan
„Lutecija“.
Pariz (franc.
Paris
), grad i departman,
Île-de-France
, Francuska. Glavni grad Francuske,
smješten u Pariškom bazenu, u sredem dijelu regije
Île-de-France
. Prostire se na površini od 105
km2, a Veliki Pariz (pariška aglomeracija) na površini od 1430 km2.
4
1. Prirodna obilježja Francuske
1.1. Opća prirodna obilježja Francuske
U prostranstvu Francuske nailazi se na veliku geološku i reljefnu raznolikost. Ipak, u osnovnoj
regionalizaciji razlikuju se tri glavne cjeline cjeline: stara gorja i masive, prostrane nizine i
zavale te mlade visoke planine alpske orogeneze.
Slika 1: Fizička karta Republike Francuske
Stara gorja i masivi građeni su od metamorfnih i kristalinskih, eruptivnih i sedimentnih stijena
prekambrijske i paleozojske starosti.
Ova gorja su primarno uzdignuta hercinskom orogenezom, poslije su značajno uravnjena
egzogenim silama. Sa novijom tektonskom aktivnošću tokom alpske orogeneze hercinska masa
je razlomljena, dijelom remobilizirana i sekundarno uzdignuta, a nalaze se i tragovi vulkanizma.
5
Na sjeveroistoku između Vogeza i Rajne pruža se nizina Elzasa. Na jugu, uz sredozemnu obalu,
pruža se uska nizina Languedoca koja se nastavlja na prostraniju nizinu u dolini Rhône. Ona ima
trokutast oblik s bazom u delti rijeke, a sužava se prema sjeveru, ulazeći u područje između
Središnjega masiva na zapadu i Alpa na istoku.
Planinska područja nalaze se na rubnim područjima Francuske. Na jugozapadu su Pireneji,
građeni od kristalinične jezgre arhajske i paleozojske starosti koja je prekrivena karbonatnim
mezozojskim naslagama.
Cijela se masa uzdigla za alpske orogeneze tijekom tercijara. Pružaju se u dužini od oko 450 km,
čineći pritom prirodnu barijeru prema Pirenejskom poluotoku. Najviši su u središnjem dijelu,
gdje se pružaju u nekoliko paralelnih nizova.
Na istoku, u graničnom području prema Švicarskoj, nalazi se Jura, građena pretežito od
vapnenaca mezozojske (jura) starosti. Iako se najizrazitije nabrani dijelovi nalaze u Švicarskoj,
najviši je vrh Jure u Francuskoj (Crêt de la Neige, 1718 m).
Na krajnjem jugoistoku smještene su Alpe. U Francuskoj se nalazi samo njihov manji dio, ali i
najviši vrh, Mont Blanc (4807 m) te još nekoliko vrhova preko 4000 m. Pružaju se pretežno u
smjeru sjever–jug, u obliku blaga luka raščlanjenog u nekoliko nizova.
Alpe su vrlo važne u hidroenergetskom smislu, ali i kao turistička regija (skijanje). Za vezu s
Apeninskim poluotokom važni su mnogobrojni prijevoji i tuneli.
1.2. Klimatski uvjeti u Francuskoj
Klima je umjereno topla, sa znatnim regionalnim odstupanjima. Najveći je dio Francuske pod
utjecajem Atlantskog okeana i zapadnih vjetrova. Zime su blage, a ljeta svježa. Na primjer, u
Brestu je srednja januarska temperatura 7 °C, a julska 17 °C.
Prema istoku utjecaj okeana postupno slabi pa se smanjuje broj kišnih dana i količina padalina, a
temperaturna amplituda raste. Južna Francuska ima sredozemnu klimu s blagim i vlažnim
zimama (više od 5 °C) te suhim i toplim ljetima (iznad 22 °C).
7
