izvršavanje (aplikativnih) programa i za koordinaciju aktivnosti računarskog
sistema. Postavljanjem informacija na određena mjesta u memorijskoj strukturi
sistema računarski sistem ima jasno određenu hijerarhiju softvera koji kontroliše
sistem u svakom trenutku, a hardver se nalazi na najnižem nivou u hijerarhiji
sistema. Moguće je upravljanje bilo kojim uređajem priključenim na CPU,
održavanje kontrole na hardverskom nivou je veoma teško i zahtjeva potpuno
poznavanje arhitekture sistema, tu stupa na scenu OS.

Ugrađivanje funkcija hardvera u OS bilo je jedan od osnovnih pravaca

razvoja OS tokom godina. Svaki OS ima standardni skup dokumentovanih rutina
za čuvanje i pristup datotekama koje mogu da koriste svi namjenski programi.

Ovo je dovelo do toga da se OS piše za ono što u suštini predstavlja

standardni interfejs, a koji podržava različite vrste hardvera. Svi namjenski
programi napisani za određeni OS mogu da koriste taj standardni interfejs kako
bi pristupili hardveru, što u praksi znači da je isti OS moguće koristiti na potpuno
različitim hardverskim platformama.

Linux se na računarskoj sceni pojavio kao izdanak Unix-a.Unix do dan

danas nije prilagođen radu na PC-ju. Ovo je bio glavni razlog koji je doveo do
pojave Linux-a, koji je omogućio da OS sličan Unix-u postane široko dostupan.