Riječ inflacija potiče iz latinskog jezika što bukvalno možemo prevesti kao
„naduvati se“ ili „nateći“. Nema opšte prihvaćene definicije inflacije, niti se stručnjaci
mogu usaglasiti oko objašnjenja njenog uzroka i posljedica.

Inflacija je u osnovi štetna ekonomska i opšte društvena pojava, kao što smo već
ranije naveli. Inflacija utiče, direktno ili indirektno, na gotovo sve segmente ekonomske
aktivnosti, prije svega na kretanje BDP-a

, lične potrošnje, investicija, zaposlenosti,

prihoda i rashoda budžeta itd. Imajući u vidu gore navedene karakteristike koje utiču na
inflaciju direktno ili pak indirektno, možemo pristupiti njenom definisanju.

         Iz toga možemo zaključiti da inflacija predstavlja makroekonomsku pojavu koja se
ispoljava kao opšti porast cijena proizvoda i usluga i koja se izražava kao poremećaj
monetarne   i   opšte   ekonomske   ravnoteže,   pri   čemu   ukupna   količina   novčane   mase   u
opticaju   prelazi   ukupnu   količinu   proizvedenih   roba   i   usluga   u   jednoj   ekonomiji   i   u
određenom periodu.

Stopu inflacije možemo izmjeriti na sljedeći način:

Inflaciona stopa =

Nivo cijena (godina t) – Nivo cijena (godina t – 1)

Nivo cijena (godina t - 1)

Primjer br. 1; Izvor: Principi ekonomije / Dušan Jarić, Viktor Radun, Radmila Ćurčić. –
Banja Luka : Visoka škola za primjenjene i pravne nauke „Prometej“

Iz primjera br. 1 možemo zaključiti da na ovaj način stopa inflacija izražava
procentualno povećanje cijena između dva perioda, sadašnjeg (t) i prethodnog (t-1)

Inflacija se nikada ne može predvidjeti, ali uvijek postoje naznake njenog dolaska, a
to su:



Receflacija ( recesija + inflacija )



Stagflacija ( stagnacija + inflacija )

Recesija je blagi ekonomski poremećaj, dok je stagnacija vrijeme mirovanja
ekonomskih promijena. Ukoliko ti blagi ekonomski poremećaji, postanu mnogobrojni i
puno veći možemo biti sigurni da će na kraju doći do inflacije, kao jedan od najtežih
ekonomskih poremećaja.

X 100