UNIVERZITET U BIHAĆU
ISLAMSKI PEDAGOŠKI FAKULTET
ODSJEK ZA ISLAMSKU VJERONAUKU
Predmet: Opća psihologija
Seminarski rad
Tema: Mišljenje
Student: Zijad Ašić Profesor: prof. dr. Osman Ramić
Bihać, april 2014.
2
SADRŽAJ
NASLOVNA STRANICA..........................................................................................................1
SADRŽAJ...................................................................................................................................2
SAŽETAK..................................................................................................................................3
UVOD.........................................................................................................................................4
MIŠLJENJE – POJAM I ZNAČENJE........................................................................................5
TIPOVI MIŠLJENJA..................................................................................................................7
MAJEROV OGLED.................................................................................................................10
DVA OBLIKA MIŠLJENJA PREMA SPIRMANU................................................................11
ZAKLJUČAK...........................................................................................................................12
LITERATURA..........................................................................................................................13
4
UVOD
„Što više čovjek meditira na dobrim mislima, bolji će biti njegov svijet i svijet u cjelini.“
(Konfučije)
Od antičkog razdoblja do danas, ljudi su se pitali kako i zašto mislimo, kakav je to proces,
gdje se odvija, da li su misli nešto što se u nama stvara ili nešto što upijamo, kako to da neki
ljudi imaju isto mišljenje, a neki ne?
U općem smislu, misli i mišljenje su psihološke funkcije koja nam omogućavaju da putem
misaonih operacija određujemo svojstva pojava i otkrivamo odnose među njima. Mišljenje
(ili tok mišljenja) je mentalni proces koji se odlikuje rasuđivanjem i zaključivanjem, odnosno
shvatanjem uzročno-posljedičnih veza između različitih pojmova. Misao (odnosno sadržaj
mišljenja) se redovno očitava u nekom sudu ili tvrdnji (http://sr.wikipedia.org/wiki/Misao). U
filozofiji se obično pretpostavlja da su ljudi okarakterisani racionalnošću, a najočiglednije
ispoljavanje racionalnosti je sposobnost mišljenja. Zbog složenosti i uslovljenosti
emocionalnim i drugim faktorima razlikujemo: konkretno i apstraktno, logično i nelogično,
magijsko i arhaično mišljenje (http://www.thefreedictionary.com/thought). Nije svako
mišljenje jezičko, npr. mišljenje šahiste, umjetnika i slikara. Misao, koja uključuje i opažajne
podatke, ne proizilazi samo iz stvarnosti, nego na nju i djeluje. Mišljenje je slijed misli
upravljenih na pronicanje stvarnosti, a samim tim i na njeno mijenjanje (http://www.
macmillandictionary.com/dictionary/british/thought). Šeling je tvrdio da je misao “nezavisna
moć koja za sebe dalje djeluje”, i da je “stvorena od duše”. Fender, logičar fenomenološke
orijeritacije, svoju osnovnu koncepciju zasniva na razlikovanju misli (predmet logike) i
mišljenja (predmet psihologije). Jovan Kronštatski, smatra da ljudska misao neograničeno
teče zahvaljujući tome što postoji neograničeni misleći duh te piše: “Mi možemo da mislimo
zato što postoji bezgranična misao kao što i dišemo zato što postoji bezgranično prostranstvo
vazdušno.” (http://www.brainyquote.com/quotes/keywords/thoughts.html) Šta je zapravo
misao ako sumiramo sve ove stavove? Misao se može definisati kao relativno trajna, stabilna i
stečena organizacija pozitivnih i negativnih emocija, vrednovanja i reagovanja prema nekom
objektu.
