GRAFIČKA KARTICA
Grafička kartica je
dio računara, odnosno podsistem koji služi za prikazivanje slike na
ekranu
. Pored ovoga se može koristiti i za obradu negrafičkih podataka dok je u
skorije vrijeme primjetan trend da se na grafičke karte prebacuju poslovi koji su
tradicionalno pripadali centralnim procesorima.
Moderne grafičke karte osim ove osnovne funkcije takođe na sebe preuzimaju brojne
poslove sa polja računarske grafike, čime od njih rasterećuju ostatak sistema.
Moderne grafičke kartice su opremljene snažnim grafičkim procesorima koji svojom
procesorskom snagom i brojem tranzistora gotovo nadmašuju glavne procesore.
Svaka kartica na sebi ima procesor, solidnu količinu memorije važnu za igranje te još
neke elemente. Grafička kartica može imati jedan ili više izlaza. Većina novijih
grafičkih kartica danas ima 3 izlaza: DVI za LCD, VGA za običan CRT ekran, TV
izlaz.
Grafičke kartice koje se spajaju na matičnu ploču dolaze u nekoliko standarda i ona
zavisi o sabirnici koju koristi: ISA, PCI, AGP, PCI-E
1 Uopšteno o računaru
Računar, odnosno kompjuter, složeni je uređaj koji služi za izvršavanje matematičkih
operacija ili kontrolnih operacija koje se mogu izraziti u numeričkom ili logičkom
obliku. Računari su sastavljeni od komponenata koje obavljaju jednostavnije, jasno
određene funkcije. Kompleksna interakcija tih komponenata rezultira sposobnošću
računara da obrađuje informacije.
Hardver ili računarski hardver (engl. hardware; computer hardware) je fizički,
opipljivi dio računara. Hardver se mnogo rjeđe mijenja nego softver. Mogućnosti
računara u najvišoj mjeri zavise od hardvera i njegovog kvaliteta.
Najbitniji dijelovi u računaru, od kojih zavisi brzina i performanse istog, su brzina
procesora (CPU), količina, tip i brzina RAM-a, vrsta čip seta, brzina FSB-a, brzina
hard diska i GPU grafičke kartice. Snaga grafičkog čipa je bitna samo za aplikacije
gdje je potrebno prilično brzo iscrtavanje slika kao kod 3D računarskih igara, CAD
softvera, itd. Takođe je bitna softverska podrška, odnosno drajveri. Bez njih mali broj
hardvera funkcioniše svom snagom (CPU je izuzetak), i nezamislivo je imati brz
računar bez odgovarajućih drajvera, posebno ako se radi o matičnoj ploči i grafičkoj
kartici.
2 Grafička kartica
Većina podataka koji dolaze za obradu se privremeno smješta na memoriju koja se
nalazi na grafičkoj kartici. Time se obezbjeđuje brz protok i samim time brža obrada
grafike, što na kraju daje veći broj slika u sekundi čineći grafičku scenu ljepšom i
fluidnijom. Zbog toga proizvođači nastoje poboljšati brzinu RAM-a na kartici koja je
davno prešla brzinu sistemskog RAM-a. Brzina memorije na grafičkoj kartici je već
odavno prešla Gigahercne granice.
Grafička karta, video karta, grafički adapter ili grafički akcelerator[1] je komponenta
računara namenjena za obradu i prikaz vizuelnih podataka na odgovarajućim izlaznim
uređajima, npr. na monitoru. Pored ovoga se može koristiti i za obradu negrafičkih
podataka [2][3] dok je u skorije vrijeme primjetan trend da se na grafičke karte
prebacuju poslovi koji su tradicionalno pripadali centralnim procesorima.
Moderne grafičke karte osim ove osnovne funkcije takođe na sebe preuzimaju brojne
poslove sa polja računarske grafike, čime od njih rasterećuju ostatak sistema.
Moderne grafičke kartice su opremljene snažnim grafičkim procesorima koji svojom
procesorskom snagom i brojem tranzistora gotovo nadmašuju glavne procesore.
Grafički procesor obrađuje podatke koje dobija posredstvom neke sabirnice (najćešće
AGP, PCI i PCI Express). Sama arhitektura čipa je najbitnija, što znači da njegove
instrukcije i brzina izvođenja istih su glavne odlike jednog GPU-a. Iako se grafičke
karte mogu naći u integrisanom obliku u sklopu matične ploče, u zadnje vrijeme se u
većini slučajeva javljaju kao posebna komponenta, poseban sistem koji ima čitav niz
podsistema.[6].
Za razliku od integrisanih grafičkih karti koje imaju mali kapacitet sopstvene
memorije i obično koriste sistemsku memoriju, nove grafičke karte posjeduju
