Bačka Topola, 2017.
UNIVERZITET “DŽON NEZBIT”, BEOGRAD
FAKULTET ZA BIOFARMING, BAČKA TOPOLA
NAČINI OČUVANJA BIODIVERZITETA
SEMINARSKI RAD
Predmet: Biodiverzitet
SADRŽAJ
2
1. Uvod 3
2. Praktične mere u zaštiti biodiverziteta
3
2.1
In situ
zaštita 4
2.2
Ex situ
zaštita
6
2.3 Reintrodukcija
8
2.4 Introdukcija 8
2.5 Edukacije i prezentacije
9
3. Zaštita i očuvanje biodiverziteta
9
3.1 Naučna osnova zaštite ugroženih vrsta
9
3.2 Pravna zaštita ugroženih vrsta
11
4. Zaključak
14
5. Literatura
15
1. UVOD
4
“In-situ” zaštita predstavlja održavanje, očuvanje i oporavak vrsta (i populacija)
na njihovim
prirodnim staništima
,
za koja su neraskidivo vezana. Ova staništa se razikuju po nivoima
zaštite, a izdvajamo :
Rezervati prirode
su područja specifičnih prirodnih odlika, koji predstavljaju jedinstvene,
retke i endemoreliktne celine – zaštićene zakonom. Svrha im je održavanje genetskog fonda i
ekološke ravnoteže, naučna istraživanja (koja ne narušavaju prirodna obeležja), kao i praćenje
prirodnih pojava i procesa.
U rezervatima prirode je zabranjeno: uništavanje biljaka i njihovo branje, uvođenje novih
bioloških vrsta, razni oblici privrednog korišćenja, itd.
Kod nas u Srbiji postoji 68 rezervata prirode, od kojih možemo izdvojiti Deliblatsku peščaru
(slika1), Obedsku baru i Jelašničku klisuru.
Slika. 1.:
Rezervat prirode Deliblatska peščara
Nacionalni park
je zaštićen prostor posebne lepote, sa većim brojem raznovrsnih prirodnih
ekosistema od nacionalnog značaja, istaknutih predeonih odlika, kao i kulturnog nasleđa u kome
čovek živi u skladu sa prirodom.
U nacionalnom parku dozvoljene radnje su one kojima nije ugrožena izvornost prirode, kao i
obrazovanje, zdravstveno-rekreativne delatnosti i očuvanje tradicionalnog načina života.
U Srbiji je do sada proglašeno 5 nacionalnih parkova: Fruška Gora, Đerdap, Šarplanina, Tara
i Kopaonik.
Park prirode
predstavlja područje pretežno očuvanih prirodnih ekosistema, namenjen
očuvanju ukupne biološke, geološke i predeone raznovrsnosti.
