Pojam ekonomskog razvoja definišemo kao dugoročni proces održivog porasta proizvodnje i
dohotka,   praćen   strukturnim   poboljšavanjem   pri   njihovom   stvaranju   i   raspodjeli,   čiji   je   cilj
dugoročno   povećanje   mogućnosti   zadovoljavanja   ukupnih   potreba   te   zajednice   ili   države
odnosno neprekidan porast životnog standarda, finansijske samostalnosti i političkih sloboda
naroda. Proučavanje ekonomske teorije postalo je posebno značajno u doba kada su se desila dva
značajna ekonomska i politička događaja novijeg vijeka. Prvi je bila Velika ekonomska kriza
koja se desila 30-tih godina prošlog stoljeća čiji je značaj posebno pogodio SAD. U to vrijeme su
se tražila razumna rješenja i istraživanja krupnih problema koji su se ispoljili u funkcionisanju
tadašnjih   kapitalističkih   privreda.   Druga   se   desila   nakon   završetka   drugog   svjetskog   rata,
a odnosila se posebno na ekonomsku i političku situaciju u svijetu. U tom periodu je došlo do
političkog   osamostaljivanja   velikog broja   zemalja   koje   su   iz uslova   krajnje   nerazvijenosti
pokušavale naći što kraći put do vlastitog ekonomskog razvoja.

1.1. Evolucija pojma

Proučavanje problematike ekonomskog razvoja je prolazilo kroz nekoliko faza koje izražavaju
postepeni napredak i proširivanje teoretskih stavova. U ranoj fazi, proučavanja ekonomske
problematike su izražena

konceptom ekonomskog rasta

koji podrazumijeva povećanje količine

proizvedenih dobara i usluga ili stvarnog dohotka, u ukupnom iznosu i po stanovniku, u
određenim zajednicama u određenom vremenskom periodu.

Dinamika ekonomskog rasta se mjeri na dva načina:



povećanjem realnog društvenog perioda



povećanjem realnog nacionalnog dohotka.

Ekonomski rast se može ostvarivati na 2 načina:



povećanom količinom upotrijebljenih faktora- inputa



istom količinom upotrijebljenih faktora- inputa ali rastućom efikasnošću
njihove upotrebe.

S obzirom da je ovaj koncept usmjeren i fokusiran samo na povećanje reprodukcije tj. Na
kvantitativno povećanje ekonomske aktivnosti, on uveliko zanemaruje jedan od najznačajnih i
najbitinih faktora reprodukcije, a to je čovjek. Time se gubi iz vida da je cilj svake ekonomske
aktivnosti zadovoljavanje potreba upravo ovog faktora i razvoj svih njegovih potencijala.

Posmatrajući taj nedostatak koncepta ekonomskog rasta, koji nije obezbjeđivao praćenje i
ostvarivanje niza vrlo značajnih ekonomskih ciljeva (ušeće što većeg broja stanovnika zajednice
u zadovoljavanju materijalnih, kulturnih i mnogih drugih potreba), postepeno je rasla spoznaja o
drugom

konceptu

zvanom

koncept ekonomskog razvoja.

Todaro, M. P., Smith, S. C., Ekonomski razvoj, Šahinpašić, Sarajevo, 2006. god., str. 43.

Ibid, str. 43.