Sa WLAN uređajem, možemo pristupiti bežičnoj lokalnoj mreži (WLAN), sačinjenoj od drugih
računara i pribora koji su povezani preko bežične mrežne skretnice ili bežične pristupne tačke.
Pojmovi wireless router (bežična mrežna skretnica) i wireless access point (bežična pristupna
tačka) se često razmjenjuju.



Velike WLAN,

poput korporacijskih ili javnih WLAN, obično koriste bežične pristupne

tačke koje mogu da prihvate veliki broj računara i pribora izdvajajući pri tom važne
funkcije mreže.



Kućna WLAN

, ili u maloj kancelariji, obično koristi bežičnu mrežnu skretnicu, koja

dozvoljava da nekoliko bežičnih i ožičenih računara dijele internet vezu, štampač, kao i
datoteke a bez potrebe za dodatnim hardverom ili softverom.

Da bismo koristili WLAN uređaj na našem računaru, moramo se povezati sa WLAN
infrastrukturom (obezbijeđena od strane operatera mreže).

1.1 Podešavanje WLAN

Za podešavanje WLAN i povezivanje sa internetom, treba nam sledeća oprema:

http://korišćenje-wlan-mreže/povezivanje-na-wlan-mrežu/

, 02.02.2017. god.

Modem širokog propusnog opsega (DSL ili

kablovski) (1) i Internet servis visoke brzine

kupljen od dobavljača Internet usluge (ISP)

Bežična mrežna skretnica (kupuje se

posebno) (2)

Računar sa bežičnom vezom (3)

Bezbjednost u WLAN

Page 5

Donja slika pokazuje primjer instalacije bežične mreže povezane na internet.

Slika 1.

Primjer instalacije bežične mreže povezane na internet

Izvor:

http://h10032.www1.hp.com/ctg/Manual/c01870091

Kako naša mreža raste, dodatni bežični i ožičeni računari mogu se povezivati na mrežu kako bi
pristupili internetu. Za pomoć pri podešavanju naše WLAN, pogledajmo informacije dostavljene
od proizvođača naše mrežne skretnice ili od dobavljača internet usluge.

2. ZAŠTITA WLAN

Kako je WLAN standard projektovan sa vrlo ograničenim bezbjednosnim mogućnostima—više
da osujeti poglede sa strane nego da se odbrani od ozbiljnih vidova napada—veoma je važno da
se razumije ranjivost WLAN prema dobro znanim i dokumentovanim bezbjednosnim slabostima.

WLAN u javnim područjima, ili "vruće tačke", poput kafića i aerodroma možda ne pružaju
ikakvu bezbjednost.

Proizvođači uređaja bežične veze razvijaju nove tehnologije i dobavljači

usluga vrućih tački čine mnogo na bezbjednosti i privatnosti u javnim područjima. Ako smo
zabrinuti za bezbjednost našeg računara na vrućoj tački, ograničimo aktivnosti na mreži na
nevažnu elektronsku poštu i osnovno surfovanje internetom.

Kada podešavamo WLAN ili

pristup postojećoj WLAN, uvijek omogućimo bezbjednosne opcije da zaštitimo našu mrežu od
neautorizovanog pristupa.

Bigelov, S. J., (2005),

’’Računarske mreže’’,

Mikro knjiga, Beograd

, str. 85

Tanenbaum, S. A., (2003),

’’Computer Networks’’,

Prentice Hall, New Jersey, str. 62