zasnivaju na slabostima medija koji se koriste za transport podataka (bežična
komunikacija, koaksijalni kabal, optički kabal i sl.),komunikacione opreme koja
opsližuje računarsku mrežu, kao i softvera za mrežnu komunikaciju.

Ugrožavanje podataka u računarskim mrežama može biti višestruko i obično se
odnosi na prisluškivanje, analizu, mijenjanje ili zadržavanje informacija, lažna
predstavljanja itd. Ove nelegalne operacije mogu se izvesti na bilo kom mjestu
informacionog toka od izvora do odredišta. Na slici 1. prikazani su neki od mogućih
napada na računarske mreže. U zavisnosti od uticaja potencijalnog napadača na tok
informacija sve napade na računarskim mrežama možemo podijeliti na dvije grupe:



Pasivni napad (eng. passive attacks)



Aktivni napadi (eng. active attacks).

Pasivni napadi se odnose na sve oblike prisluškivanja i nadgledanja toka informacija
bez aktivnih izmjena u samom toku. Na ovaj način napadač može doći do informacija
koje se razmjenjuju mrežom. Prisluškivanje koaksijalnih kablova je veoma lako i
izvodljivo uz pomoć elektromagnetnih senzora dok se prisluškivanje optičkih kablova
ne može izvesti bez fizičkih intervencija na kablu, pri čemu dolazi do slabljenja
signala koji se može detektovati i na taj način spriječiti eventualni pokušaj
prisluškivanja. Pasivne napade je u zavisnosti od konfiguracije mreže teško, ali ne i
nemoguće primjetiti i onemogućiti, a kao najčešći mehanizam odbrane primjenjuje se
šifrovanjem informacionog toka odnosno mrežnih paketa koji se distrubiraju mrežom.

Sl.1. Primjeri napada na računarske mreže