Računarski sistem predstavlja složen skup tehničkih uređaja koji rade po određenom programu.
Njegove osnovne komponente jesu računarski hardver i računarski softver. Hardver predstavlja
fizički deo računarskog sistema, a softver predstavlja skup instrukcija na osnovu kojih hardver
izvršava određene zadatke. [2]

Kako bi računarski sistem ispravno funkcionisao neophodno je da hardver i softver budu
objedinjeni. Upravo zbog toga postoji operativni sistem koji kontroliše i upravlja uređajima i
računarskim komponentama, kao i poslovima koji se na njemu obavljaju. [2]

Operativni sistem možemo shvatiti kao glavni program, koji su napisali timovi stručnjaka sa
ciljem da konačnom korisniku omoguće jednostavnu upotrebu računara. On je najvažniji deo
softvera na računaru i bez njega računar ne bi radio. Njegova uloga je da obezbedi mogućnost
korišćenja hardvera. Sadrži generalne instrukcije koje omogućavaju računaru da izvršava bazične
funkcije kao što su učitavanje, skladištenje i pretraživanje datoteka, kopiranje datoteka i
programa u sekundarnoj memoriji, kreiranje direktorijuma, lociranje datoteka i sl. [2]

Dizajn nekog operativnog sistema kao i njegova upotreba povezani su sa hardverom koji čini
osnovu na kojoj se određeni operativni sistem izgrađuje. Zanimljiva činjenica jeste da, upravo iz
ovog razloga, proizvođači hardvera najčešće i proizvode operativne sisteme.

Operativni sistem objedinjuje raznorodne delove računara u skladnu celinu i sakriva od korisnika
detalje funkcionisanja ovih delova koji nisu bitni za korišćenje računara. Zadatak operativnog
sistema jeste da korisnicima pojednostavi rad na računaru. Operativni sistem ne zahteva od
korisnika da se zamaraju stvarnom strukturom kao ni radom pojedinih komponenti računara. . [1]

Postoje različite klasifikacije operativnih sistema. Najčešće se vrši podela prema broju korisnika
i procesa, zatim, podela prema nameni i načinu obrade poslova i podela prema funkcionalnim
osobinama računarskog sistema. Jedni od najpoznatijih računarskih sistema jesu Microsoft
Windows, Unix, Linux, VMS, Macintosh i drugi.

3. Istorija Windows-a

Microsoft je američka softverska kompanija osnovana 1975. godine. Njeni tvorci su Bil Gejts i
Paul Alen. Vizija njenih tvoraca bila je da omogući da svaki dom na svom radnom stolu ima
sopstveni računar.

Danas, ova kompanija poznata je po svojim svojim operativnim sistemima Microsoft Windows.
Familiju njihovih operativnih sistema čini veliki broj istih od kojih svaki predstavlja bolju
verziju prethodnog, a lošiju verziju budućeg.

Prvi operativni sistem ove kompanije kreiran je 1985. godine. Pre više od 20 godina, ova
kompanija je ponudila svoj operativni sistem pod imenom MS-DOS. To je bio jednokorisnički,
jednoprocesni operativni sistem skromnih hardverskih zahteva koji je u to vreme bio pogodan za
upotrebu na PC računarima. [1]

Familiju ovih operativnih sistema čine, pored MS-DOS-a još i: Xenix, Windows 1.0, 2.0, 3.0,
Windows for Worgroups 3.11, Windows NT, Windows 95,98, Windows Millennnium Edition
(ME), Windows 2000, Windows XP, Windows Server 2003, Windows CE, Windows PPC,
Windows WM, Longtorn (kodno ime za novu verziju Windows-a), Windows Vista, Windows 7 i
Windows 8. Windows 8.1, Windows 10. [1]

Trenutna aktuelna verzija Microsoft operativnog sistema jeste Windows 10. Ova verzija
omogućava korisnicima da njegove mogućnosti, osim na računarima, primene i na tablet
računarima kao i na mobilnim telefonima.

3.1 Istorija Windows 95:

Windows 95

(kodnog imena Chicago) je korisnički orijentisan, grafički operativni sistem. Izdat

je 24. augusta 1995. godine od strane Microsofta i imao je značajan napredak u odnosu na
prethodne Windows proizvode. Tokom razvoja, označavan je kao

Windows 4.0

ili sa kodnim

imenom

Chicago

, interno u Microsoftu.

Windows 95 je integrisao Microsoftov prethodno

odvojeni MS-DOS sa Windows proizvodima. Omogućio je značajan napredak u odnosu na svoj
prethodnik, Windows   3.1   naročito   u   grafičkom   korisničkom   interfejsu   (GUI)   i   u
pojednostavljenim   "plug-n-play"   mogućnostima.   Tu   su   također   veće   izmjene   napravljene   na
nižim   nivoima   operativnog   sistema,   kao   prelazak   sa   pretežno 16-bitne arhitekture   na   multi-
tasking 32-bitnu arhitekturu.

[3]

WINDOWS 95 je operativni sistem američkog proizvođača Microsoft namenjena personalnim
računarima sa IBM PC arhitekturom i procesorom Intel 80386 ili novijim. Radi se o specijalnom
programu koji obezbeđuje osnovne funkcije upravljanja računarskim komponentama i pod čijom
kontrolom se izvršavaju svi drugi korisnički programi namenjeni raznim potrebama (aplikacije).
Obzirom da operativni sistem upravlja funkcionisanjem računara, stvara potrebnu radnu okolinu

4. Instalacija Windows-a 95

Postupak instalacije Windows-a 95 predstavlja prilično jednostavan proces koji omogućava
skoro svakom korisniku da ga obavi.

Pre nego što se instalira bilo koji operativni sistem na računaru, ukoliko se na istom nalaze bitni
podaci i dokumenti, potrebno ih je prethodno sačuvati na nekom drugom mestu. Ovo je
neophodno iz razloga što se vrlo često desi da se instaliranje zaustavi. U takvim momentima
moguće je da se sistem ne podigne i onda dolazi do gubitka svih podataka sa računara.

Postoje dva načina instaliranja ovog operativnog sistema: kao osnova ili kao nadogradnja već
postojećeg operativnog sistema.
Ukoliko se Windows 95 instalira kao osnova nekog računarskog sistema onda se sistemski
fajlovi instaliraju na formatiranom disku. Pošto je ovaj disk prazan, korisnik mora da dostavi
instalacionom programu određene informacije o konfigurisanju sistema.
Ukoliko se izabere opcija da sistem bude nadogradnja postojećeg sistema, onda se sve
neophodne informacije o instalaciji preuzimaju sa već postojećeg sistema. Windows 95 može biti
nadogradnja Windows-u 3.x . Ovim se postiže da se instaliranje obavi brže i lakše. [4]

4.1 Konfiguracija potrebna za pokretanje Windows 95

Službeni podaci vezani za sistemske zahtjeve su: Intel 80836 procesor bilo koje brzine, 4 MB
RAM-a i 50-55 MB kapaciteta hard diska, zavisno od odabranih mogućnosti. Ove minimalne
karakteristike   su   napravljene   da   bi   se   povećala   prodaja   i   prelazak   korisnika   na   Windows.
Također, u nekim slučajevima, ako je bilo koja mrežna ili slična komponenta bila instalirana,
sistem bi odbijao podizanje (bootiranje) sa 4 MB RAM memorije. Bilo je moguće pokrenuti
Windows   95   na   386   SX,   ali   je   ovo   vodilo   prema   manje   prihvaćenim   performansama   zbog
njegove 16-bitne vanjske sabirnice podataka. Da bi se dobile optimalne performanse, Microsoft
je   preporučavao

Intel 80486

ili kompatibilan mikroprocesor sa najmanje 8 MB RAM

memorije. Windows 95 se ne može podići na računarima sa približno više od 480 MB memorije.

[4]