Rezultati mnogih istraživanja, kao i bogata praksa, pokazuju da deca ulaze u bavljenje sportom iz razloga kao što su usavršavanje i sticanje novih sportskih veština, provod i zabava, druženja sa osobama sličnog interesovanja, stvaranja novih prijateljstava, uzbuđenja i izazova, postizanja uspeha, fizičke kondicije, zbog takmičenja i nastavka karijere na višem nivou. U najvećem delu sporstkih grana u periodu detinjstva uočavaju se dve faze treninga:
Prva faza je povezana sa formiranjem opšte motoričke baze. Sredstva (vežbe) prve faze se biraju u odnosu na potrebe obučavanja opštih, višenamenskih i poluspecifičnih kretanja. Cilj ove faze treninga je široka motorička baza, kroz usvajanje kretanja opšte namene. Ovo je faza u kojoj se počinje sa planiranjem sportske karijere.
Druga faza treninga u periodu detinjstva se karakteriše sredstvima (vežbama) višenamenske, poluspecifične, specifične i takmičarske usmerenosti. Može se reći da su prvi periodi učešća u sportu fundament za izgradnju sportske karijere. Misija dečijeg sporta je: efikasano, podsticajano i nadasve humano odrastanja uz sport.
2. Orijentacija i selekcija mladih sportista
Sportska aktivnost ima izuzetno važnu ulogu u biološkom, psihološkom i socijalnom razvoju mladih. Veoma je malo drugih aktivnosti (npr. folklor i balet) koje imaju tako celovit uticaj, pa se nameće zaključak da je sportska aktivnost, uz redovnu nastavu fizičkog vaspitanja u školi, moćno pedagoško sredstvo. ( Koprivica, 2011)
Sportsku orijentaciju mladih treba dvojako shvatiti i primenjivati kao:
A) orijentaciju ka bavljenju bazičnim sportom i
B) orijentaciju ka bavljenju takmičarskim sportom
