               Pod strukturom sportske organizacije kao sistema se podrazumevaju njeni fizički
elementi i informacione veze koje proizvode njeno ponašanje. To je način na koji su gradivni
elementi   sistema   organizovani   ili   međuzavisni.   U   realnim   sportskim   sistemima   -
organizacijama, struktura se sastoji od više fizičkih elemenata i složene mreže informacionih
veza.   Poznavanje   ove   mreže   elemenata   i   informacionih   veza   omogućuje   upravljanje
sportskom   organizacijom   kao   dinamičnim   (u   vremenu   promenljivim)   sistemom.
Identifikovanje   strukture   neke   sportske   organizacije   počinje   analizom   protoka   entiteta   i
raspodele ljudskog resursa na različite fizičke elemente - organizacione blokove i aktivnosti/
operativne pogone koje su njeni osnivači predvideli za postizanje projektovanih ciljeva.

        To je analiza grupisanja poslova na odeljenja ili tzv. departmentalizacija sportskog kluba
Na   primeru   jednog   fudbalskog   kluba   I-B   Savezne   lige   -   izdvajanjem   i   pregrupisanjem
elemenata funkcionalnog kao i upravljačkog bloka, dolazi se do slike strukture operativnih
elemenata/   aktivnosti   kroz   koje   se   odvija   protok   entiteta/   sportista   različitih   kategorija:
amaterskog pogona - petlića i početnika, pionira, kadeta, juniora, i profesionalnog pogona -
seniora Prvog tima.

                Funkcionalnom   bloku   pripadaju,   takođe,   stručni   štab   koji   čini   menadžment
profesionalnog   pogona,   kao   i   ekonomat   kao   organizacioni   element   koji   rukuje   fizičkim
resursima   kluba   stadion,   magazin   i   sl.).Upravljački   blok   obuhvata   fizičke   elemente/
operativna odeljenja: menadžmenta ,(kadrovi i prostor-kancelarije predsedništva, sekretara, i
sl.), administracije (personalni odsek, računovodstvo) kao i marketinšku službu.

                U   nekim   slučajevima,   sportske   organizacije   u   svojoj   strukturi   imaju   elemente
parafunkcionalnog   bloka:   trgovinsku   agenciju,   igre   na   sreću-tombolu,   i   sl.Kroz   ovako
predstavljenu strukturu fizičkih organizacionih odeljenja sportskog kluba odvija se protok
ljudi - sportista/ korisnika usluga kao i pripadnika ljudskog resursa - stručnjaka, zaposlenih
radnika,   dobrovoljaca   Sportisti/  entiteti   tokom   vremena  prolaze  kroz   različite   etape   svoje
sportske transformacije.

               U sistem ulaze regrutovanjem u kategoriju podmlatka ili transferom već selektiranih
sportista iz drugih klubova. Iz sistema izlaze bilo osipanjem mladih kategorija sportista, bilo
transferom   vrhunskih   takmičara   ili   prirodnim   napuštanjem   aktivnog   bavljenja   sportom.
Pripadnici ljudskog resursa kluba sami nisu obuhvaćeni sportsko-trenažnom transformacijom,
nego,   naprotiv   -   ostaju   trajan   i   stabilan   faktor   obavljanja   odgovarajućih   funkcionalnih   ili
upravljačkih aktivnosti kluba.

Osoblje kluba sa funkcijom ljudskog resursa ulazi u sistem zapošljavanjem ili
imenovanjem od strane nadležnog organa/ predstavnika vlasnika, ili prihvatanjem statusa
dobrovoljca. Iz strukture sportskog sistema ovo osoblje izlazi privremeno (zbog bolovanja,

odsustvovanja sa radnog mesta) ili trajno (otpuštanje, samovoljni otkaz, penzionisanje, i sl.).
Opisani proces dinamike ljudskog resursa kluba predstavlja osnovnu sadržinu funkcije
kadrovanja menadžmenta sportske organizacije. Sva pomeranja sportista i osoblja sportske
organizacije mogu se kvantifikovati, pratiti i planirati primenom bilansa obrta entiteta i
osoblja.

               Osim napred date analize načina na koji su grupisani/ departmentalizovani poslovi i
zadaci   ljudskog   resursa,   identifikovanje   strukture   sportskog   kluba   zahteva   prikaz   lanca
komandovanja   koji   odslikava   informacione   veze/   odnose   između   poslova   i   odeljenja.
Uspostavljanjem   lanca   komandovanja   i   delegiranja   ovlašćenja.   osnivači   sportskog   kluba
nastoje da obezbede jedinstvo komandovanja i da stvore hijerarhiju autoriteta, odgovomosti i
poverenja   među   pripadnicima-klubskog   menadžmenta   svih   nivoa,   radi   kontrole   svih
aktivnosti   i   resursa.   U   sportu   se   najčešće   primenjuje   linijsko-štabno   organizovanje.

               Osim opisane pravne strukture, priprema za upravljanje sportskom organizacijom
zahteva   da   se   ispitaju:   1)   neformalna   sociološka   struktura   i   2)   struktura   sa   stanovišta
sistemske dinamike.Formalne strukture propisuje rukovodstvo ali u realnom funkcionisanju
sportskog sistema uvek deluje i neformalna struktura sastavljenja od srodnih grupa koje imaju
snažan uticaj na ponašanje sportista i osoblja koji im pripadaju. To su neplanirane strukture
koje   nastaju   zbog   spontanog   međusobnog   delovanja   ljudi.   Neformalne   strukture   nastaju
povezivanjem/   druženjem   ljudi   u   grupama   koje   imaju   funkciju   očuvanja   grupne   kulture,
održavanje   sistema   komunikacija,   uspostavljanje   unutar-grupne   i   spoljašne   kontrole   kao   i
društvenog života pripadnika takve neformalne grupe.

        Menadžment koji ne vodi računa o ovim neformalnim strukturama, nailazi na teškoće u
upravljanju svojom formalnom organizacijom.Sa stanovišta sistemske dinamike, otkrivanje
povratnih uzročno-posledičnih veza u sportskom sistemu ima dalekosežan značaj. U svakom
sistemu postoje često nezapažene povratne/ kružne međuzavisnosti koje mogu da iskoriste u
upravljanju ponašanjem sistema u dužem vremenskom periodu. Ako neka od takvih povratnih
sprega   između   strukturnih   elemenata   sistema   izmakne   kontroli,   sistem   može   da   ispolji
dugoročnu   nestabilnost,   sa   velikom   amplitudom   porasta   i   opadanja   ključnih   tokova,   na
primer, takmičarskih rezultata (uspon na vrh rang-tabele, a nakon toga ispadanje iz višeg
ranga takmičenja i sl.).

Otkrivanje takvih strukturnih informacionih povratnih sprega/ petlji u strukturi sportskog
sistema zahteva primenu Foresterove metodologije sistemske dinamike.