Definicija i predmet izučavanja ekologije
•
Ekologija
je biološka disciplina koja izučava uzajamne odnose između
organizama i njihove sredine, a od tih odnosa zavisi održavanje jedinki i
populacija vrsta, kao i njihovih zajednica u prirodi, njihova raspodjela i
gustina na pojedinim dijelovima staništa, te način života pod datim
uslovima u okolini
•
Ekologija
je nauka o brojnosti (abundanciji), raspodjeli (distribuciji) i
međusobnim
odnosima
(interakcijama)
organizama
ili
skupina
organizama u njihovoj sredini
•
Biom
- Krupni kompleks ekosistema koji prekriva čitave geografske
oblasti. Biome međusobno razlikujemo prvenstveno prema dominantnoj
vegetaciji koja je povezana s određenim tipom klime.
•
Biosfera
- Tanki površinski omotač Zemlje u kojem se odvija život. Najviši
stepen integracije ekosistema i bioma, odnosno čitavog živog svijeta i
njegove fizičke sredine u jedinstven i izuzetno složen dinamički sistem.
•
Stanište
– Mjesto gdje organizam živi; kompleks abiotičkih i biotičkih
faktora
•
Biotop
- Dio fizičkog prostora koji se odlikuje specifičnim kompleksom
ekoloških faktora. Biotop predstavlja abiotičku komponentu ekosistema;
fizički prostor koji zauzima jedna zajednica
•
Ekološki faktori
– sve komponente vanjske sredine koje djeluju na
organizme
•
Životna sredina
– zbir svih ekoloških faktora
•
Osobine ekoloških faktora
:
• Dinamični i stalno promjenjivi u intezitetu, količini i načinu djelovanja
• Nikada ne djeluju pojedinačno, ved zajedno kao kompleks faktora
• Mogu biti zamjenjivi i nezamjenjivi
• Mogu djelovati direktno i posredno preko drugih faktora
• Ako su neophodni za život organizma nazivaju se
faktori opstanka
Ekološki faktori
