PEDAGOŠKI FAKULTET
TREĆI CIKLUS STUDIJA
STUDIJSKI PROGRAM PREDŠKOLSKO VASPITANJE I
OBRAZOVANJE
SEMINARSKI RAD
-
METODOLOGIJA PEDAGOŠKIH ISTRAŽIVANJA-
DRUŠTVENI KARAKTER I LIČNOST VASPITAČA
MENTOR: STUDENT:
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx
Br. indeksa:
xxxxxxxx
BANJA LUKA, 2019. godina
1. TEORIJSKI PRISTUP PROBLEMU
U narednom izlaganju ću kroz definisanje osnovnih pojmova objasniti suštinu i srž rada, navesti
ključne naslove i prikazatti bitnosti koje su vezane za samu temu ovog rada, te obrazložiti
pojmove ličnosti vaspitača, karakter vaspitača, emocionalna stabilnost vaspitača, tipoligija
autoriteta vaspitača, uloga vaspitača u organizaciji vaspitno-obrazovnog procesa. Sam teorijski
pristup problemu podrazumijeva da treba biti suštinski jasan i decidan, te baziran na pojašnjenju
same teme istraživačkog rada.
1.1 Definisanje pojmova
Definisanje osnovnih pojmova podrazumijeva ukratko izlaganje one materije koja će biti
zastupljena kroz cijeli rad, te na taj način davati precizniji tok razumijevanja izlaganja složenosti
problema u konkretnom slučaju ličnosti vaspitača, karakter vaspitača, emocionalna stabilnost
vaspitača, tipoligija autoriteta vaspitača, čemu su najviše posvećeni i kako to vaspitač može
pozitivno uticati na život djece.
1.2 Ličnost vaspitača
Vaspitač je osoba koja brine o djeci tokom njihovog boravka u predškolske ustanove. ,koja ih
neguje, obrazuje i usmerava na pravi put od samog početka života. Složena i odgovorna funkcija
vaspitača pretpostavlja određene lične osobine, sposobnosti i znanja kao uslov za njegovo
uspješno djelovanje. Iako je značaj ličnosti vaspitača opšte priznat, istraživanja ovog problema
javljaju se tek u toku poslednjih decenija našeg stoljeća. Posebno su značajne studije i empirijska
istraživanja faktora koji uslovljavaju uspjeh vaspitača i teorijski radovi koji se bave
proučavanjem psiholoških osobenosti i pedagoških sposobnosti vaspitača (Kamenov, 1999).
Prema rezultatima tih istraživanja, uspjeh vaspitača uslovljavaju sledeći faktori: interesovanje i
ljubav prema pedagoškom podagoškom pozivu, inteligencija i opšta kultura vaspitača,
posmatrački dar poznavanje psihologije djeteta, ciljeva i metoda vaspitnog rada, pedagoški takt i
emocionalna stabilnost. Ljubav prema pedagoškom pozivu kao lično svojstvo vaspitača ima
značajnu ulogu u pedagoškom radu. Ljubav prema pedagoškom pozivu izražava u isto vreme
verovanje u moć vaspitanja. Ona je povezana s ljubavlju prema deci, što je jedna od bitnih
pretpostavki za odnos između vaspitača i dece. Između djece i vaspitača predškolske ustanove
neophodan je duboki emotivni odnos, jer samo takav odnos daje detetu sigurnost i povjerenje
(Hrnjica, 2005). S druge strane, utvrđeno je da vaspitač koji iskreno voli svoj poziv, odnosno
svoj rad sa djecom, može potpuno da mu se preda i savlada teškoće koje se javljaj. Iz toga se
izvodi zaključak da razlika u uspjehu vaspitača često proizilaze iz različitog stepena i ljubavi
prema ovoj vrsti rada.
S obzirom na značaj ove osobine, koja se ocjenjuje kao bitna komponenta ličnosti vaspitača,
postoji mišljenje da bi trebalo provjeravati motivaciju kandidata prilikom njihovog prijema.
Međutim epiriska i teoriska proučavanja formiranje vaspitača ukazuju da se motivisanost za sa
djecom i ljubav prema pedagoškom pozivu mogu razviti i u toku profesionalnog obrazovanja
vaspitača (Kamenov, 1999).
1.3 Karakter vaspitača
Кao posrednik između društveno kulturnih vrijednosti djece koji vaspitava na temelju tih
vrijednosti vaspitač mora da posjeduje dovoljno široku opštu kulturu i visok stepen inteligencije.
Opšta kultura u savremenom značenju podrazumijeva poznavanje osnovnih zakonitosti koji
vladaju prirodi, društvu i ljudskom mišljenju, poznavanjem maternjeg i stranih jezika dostignuća
savremene tehnike, umjetnosti i razvijanje intelektualne i estetske sposobnosti.
Sposobnosti posmatranja je pedagoška sposobnost koja je potrebna svakom vaspitaču, jer
vaspitač mora da prati razvitak i napredovanje svakog djeteta i da na osnovu tih podataka
postavlja dijagnozu i prognozu, odnosno da na osnovu objektivnih podataka upravlja vaspitnim
procesom. Iako se može govoriti o individualnim razlikama i stepenu i kvalitetu sposobnosti
posmatranja utvrđeno je da na razvoj ove sposobnosti deluje izučavanje predškolske predagogije
i razvijanje psihologije, a takođe razni oblici pedagoško – psihološke prakse (Hrnjica, 2005).
Кoji dovode vaspitača u neposredan kontakt s pedagoškim situacijama.
Jedna od najkompleksnijih sposobnosti koji čini značajnu komponentu ličnosti vaspitača,
svakako je pedagoški takt. Ova sposobnost često se vrlo različito definiše. Jedni pod pedagoškim
taktom podrazumijevaju isključivo psihološka svojstva vaspitačeve ličnosti, kao što su
(Kamenov, 1999):
istrajnost,
izdržljivost,
metalna uravnoteženost i
