Bačka Topola, 2017.
ZAŠTIĆENA PODRUČJA U SRBIJI – NACIONALNI PARKOVI
SEMINARSKI RAD
Predmet: Biodiverzitet
Student:
Predavač: prof. dr
4
• 49 % faune gmizavaca i vodozemaca Evrope
• 39 % vaskularne flore Evrope
U Srbiji je, do sada, zvanično registrovano oko 44.200 taksona biljaka, životinja i gljiva. S obzirom
da mnoge grupe organizama nisu dovoljno istražene, pretpostavlja se da u Srbiji živi oko 60.000
taksona.
2. NACIONALNI PARKOVI
Veliki deo biodiverziteta u Srbiji sadržan je u okviru zaštićenih prirodnih područja, posebno u
Nacionalnim parkovima. To su područja od izuzetnog prirodnog i kulturno-istorijskog značaja sa
očuvanom ili samo neznatno izmenjenom autohtonom prirodom, velikim biološkim
diverzitetom, endemičnim, reliktnim ili endemoreliktnim biljnim i životinjskim vrstama,
očuvanim autohtonim ekosistemima, geološkim, geomorfološkim i hidrološkim specifičnostima,
kao i značajnim kulturno-istorijskim spomenicima i etnološkim vrednostima.
Nacionalni parkovi obezbeđuju jedan od najviših, integralnih oblika zaštite prirode koji je
zasnovan na ekološkom konceptu da se biljne i životinjske vrste, njihove populacije, biocenoze i
ekosistemi, najefikasnije mogu zaštititi kroz celovitu zaštitu njihovih prirodnih staništa (tzv. in
situ zaštita biodiverziteta).
3. NACIONALNI PARK ĐERDAP
Nacionalni park „Đerdap” je osnovan je 1974. godine. Nalazi se u severoistočnoj Srbiji, na granici
sa Rumunijom. Prostorno je najveći Nacionalni park, zahvata površinu od 64.000 ha. Park se nalazi
na desnoj obali Dunava i prostire se od Golupca do Karataša (kraj Kladova) u dužini od oko 100
