FAKULTET ZA PRAVO JAVNU UPRAVU I BEZBEDNOST
OSNOVNE AKADEMSKE STUDIJE
PREDMET
: OSNOVI GRADJANSKOG PRAVA I STVARNO PRAVO
PROFESOF
: Prof. dr SANJA STANKOVIC
ASISTENT:
NATASA MUCIBABIC
TEMA:
VRSTE ZASTUPNISTVA
ZASTUPNISTVO
1.UVOD
Stalni porast proizvodnje i promet robe odražava se i na porast broja poslova koji se zaključuju u
privredi te je razvijeno ugovorno pravo neophodno. Da bi se roba prenela od proizvođača do
potrošača potrebno je zaključiti niz ugovora, jer dobra nabavljena od proizvođača retko direktno
idu u ruke potrošača .
Danas u savremenim uslovima složenog i dinamičnog sistema u privredi nije moguće zamisliti da
jedna privredna organizacija, odnosno proizvođač sama štiti svoje interese u poslovnim odnosima
i istupa samostalno na tržištu. Upravo iz tih razloga dolazi do razvoja različitih oblika zastupanja.
Zastupništvo je prvi definisao Nemački građanski zakonik iz 1896.godine u smislu današnjeg
shvatanja ovog pravnog instituta, a koju je prihvatio i naš Zakon o obligacionim odnosima.
Zastupništvo se ne sastoji samo u zaključenju ugovora u tuđe ime i za tuđ račun, nego I u
obavljanju niza drugih pravnih i faktičkih radnji u tuđe ime i za tuđ račun, postupajući tako da se
pruža stručna zaštita interesa vlastodavca.
Postoje dva velika sistema prava, evropski-kontinentalni i anglosaksonski koji na različite načine
regulišu ovaj institut. U anglosaksonskim zemljama delatnost zastupnika je obuhvaćena pojmom
agency – agentura, a agent za svog principala može nastupati tako što će otkriti principalovo
postojanje i ime- otkriveni principal, može otkriti njegovo postojanje ali ne i ime- neimenovani
principal ili potpuno prikriti njegovo postojanje-neotkriveni principal. Principal u svakom
momentu može otkriti svoje postojanje ili ime prema 3.licu ako tako odluči.
Za razliku od anglosaksonskog kontinentalno pravo razlikuje tri vrste ugovora o zastupanju.
Osnovna razlika je u odnosu između principala,odnosno kako se u našem pravu naziva,
nalogodavca i zastupnika kao i u odnosu između zastupnika i trećeg lica. S obzirom na prethodno
navedeno postoje: ugovor o trgovinskom zastupanju, ugovor o posredovanju i ugovor o
komisionu.
U svom radu zadržaću se na analizi ugovora o zastupanju prema tome kako je regulisano u našem
pravu, koje pripada grani kontinentalnog prava, vrstama ugovora o zastupanju i njihovom
neprocenjivom značaju za privredu i robni promet.
2. IZVORI PRAVA
Zakoni koji kod nas regulišu ugovore o zastupanju su Zakon o obligacionim odnosima i Zakon o
spoljnotrgovinskom poslovanju. Takođe treba spomenuti i Uredbu o zastupanju stranih lica u
