4
2. Matematička logika
Matematička logika je grana matematike koja se bavi problemima logičkog rasuđivanja
kao i zasnivanja matematike kao nauke.
1
Dijeli se na teoriju skupova , teoriju modela, teoriju rekurzije i teoriju dokaza. Danas je
matematička logika i teorijska osnova računalstva.
Utemeljivač logike kao nauke je Aristotel. On je u svom djelu Organon po prvi put
sistematizovao logička znanja i logiku zasnovao kao nauku.Organon na grčkom znači
oružje, što znači da je Aristotelu logika predstavljala alat koji bi koristile i pomoću koga
bi se zasnivale druge nauke.
Osnivač moderne matematičke logike je britanski matematičar Džordž Bul .On je
logiku izgradio kao nauku sličnu matematičkoj algebri pa se po njemu matematička
logika često naziva Bulova algebra.
Osnovni pojmovi matematičke logike su :
1.Konstante
:
potpuno određeni matematički objekti, znaci kao npr. 0,1,2,3,7,π, ε i slično
koji služe za označavanje matematičkih konstanti.
2.Promjenljive
:
mogu uzimati različite vrijednosti iz nekog domena i one su zajedničke
oznake za više promjenjivih, znaci kao x,y,z,A,B,C,...obično se upotrebljavaju za
označavanje promjenljivih.
3.Parametri:
veličine koje se sadrže u nekoj funkciji pored promjenljivih i utiču na
vrijednost skupa, vrijednost može biti poznata, oznaka a,b,c,...
4.Nepoznate:
promjenjive čija se vrijednost traži i nalazi na kraju postupka rješavanja
zadataka, oznaka x,y,z,...
5.Operacije:
+, -, *. /, ᴗ,ᴖ,...
6.Relacije:
=, >,≤,~,...
7.Funkcije:
sin x, log x, x², ...
8.Izrazi
:
se dobijaju od konstanti, promjenjivih i operacija (x+2)²-x, u običnom
govornom jeziku njima odgovaraju riječi.
1
Kompedium izvora za predmet “poslovna matematika”
