3
Humoralni imuni sistem
Zasniva se na stvaranju specifičnih antitela protiv određenog
antigena. Antitela su supstance koje se još nazivaju i
imunoglobulini a luče ih B limfociti. Nakon prodora antigena u
organizam i njegovog prepoznavanja, B limfociti se pretvaraju u
plazma ćelije koje luče antitela protiv jednog ili više antigena koji
su prouzrokovali imunu reakciju. U organizmu postoji pet vrsta
antitela tj. imunoglobulina (Ig) i to: A, G, M, E i D. Međusobno se
razlikuju po hemijskom sastavu i strukturi.
IgM i IgD nalaze se na ćelijskoj membrani limfocita i predstavljaju
receptore za antigene. Zahvaljujući njima dolazi do
prepoznavanja antigena. Tada dolazi do diferencijacije B limfocita
u plazma ćelije koje luče specifična antitela. Dolazi do vezivanja
antitela za strani antigen, što prouzrokuje njegovu precipitaciju,
inaktivaciju (u slučaju virusa), lizu (eritrocita), fagocitozu
(bakterija).
Na koji način postajemo imuni? Kod imune osobe koja je već
jedanput bila u dodiru sa određenim antigenom, u krvi ostaju tzv.
limfociti B memorije koji se prilikom ponovnog prodora istog
antigena u organizam aktiviraju tako što se brzo razmnožavaju i
pretvaraju u plazma ćelije koje luče velike količine specifičnih
antitela. To je razlog zašto se od nekih bolesti kao što su boginje,
zauške i sl. oboli samo jedanput. Limfociti B memorije i antitela
imaju sposobnost da zaustave razmnožavanje uzročnika bolesti
čim uđe u organizam, tj. pre razvoja simptoma bolesti.
4
Humoralni prirodni imunitet
. To su solubilni molekuli,
komplement i citokini. Sistem komplementa predstavljaju proteini
koji imaju proteolitičku aktivnost i sposobnost da sami sebe
aktiviraju sečenjem. I takvi enzimi koji imaju sposobnost da sami
sebe aktiviriju ili označe nisu kao zimogni. S obzirom da sistem
komplementa pripada prirodnom imunitetu, i da se nalazi
spreman u našem organizmu u prisustvu patogena, prekursori
zimogena se nalaze široko distribuirani ali nemaju nikakvih
štetnih efekata jer ne reaguju na sopstveno. Ono što je
karakteristika prirodnog imuniteta koju ima i sistem
komplemenata je da se on aktivira lokalno, i na mestu infekcije
lokalno zapocinje seriju inflamatorne kaskade koja će voditi niz
proteina koji su uključeni u aktivaciju sistema komplemenata –
od samih komponenata sistema komplemenata sa nekim njihovim
produktima, do receptora koji mogu da prepoznaju komponente
sistema komplementa koje opsonizuju tj. komponente sistema
komplemenata koje imaju ulogu proteina, i do veoma važne
grupe regulatorih proteina koji omogućavaju da komponente
komlementa iako su prisutne (desava se izvestan nivo aktivacije
komplemenata u normalnim fizioloskim uslovima) ne reaguju, ne
ostete soptveno tkivo upravo zahvaljujući nizu regulatornih
proteina. Kada se započne moćna kaskada inflamatornih procesa
tokom aktivacije komplemenata, to se može desiti na tri različita
nacina. Sistem aktivacije komplementa podrazumeva tri različita
načina, tj. sistem komlementa se može aktivirati na tri načina, i
to su: klasicni put aktivacije,alternativni put aktivacije i lektinski
put aktivacije. Ova tri puta aktivacije se razlikuju po molekulima
koji ce dovesti do aktivacije komplementa, odnosno, po
molekulima koji ce biti prepoznati od strane jedne od komponenti
komplementa u zavisnosti o kom putu aktivacije se govori. Bez
obzira na koji od tri načina se aktivira sistem komplementa, on se
u toj ranoj fazi aktivacije krece razlicitim putevima, ali postoje
dva ključna događaja u ranoj fazi aktivacije ato su: formiranje c3
