1
1. UVOD
Ovaj seminarski rad bavi se infekcijama donjeg respiratornog trakta kao i stanjima koja
obično nisu infektivna, ali zbog ireverzibilng strukturalnog oštećenja i infekcije mogu
predstavljati komplikujući faktor.
Ovo uključuje:
• Akutni bronhitis,
• Hronični bronhitis,
• Emfizem,
• Pneumonija,
• Bronhiektazije.
U svakodnevnoj upotrebi, obično se koristi dijagnoza hronične opstruktivne bolesti pluća,
koja podrazumeva istovremeni hronični bronhitis i emfizem.
2
2. HRONIČNOI OPSTRUKTIVNE BOLESTI PLUĆA (HOBP)
HOBP je bolest koja se karakteriše ograničenjem protoka vazduha kroz dis-ajne puteve
koje nije potpuno reverzibilno, često je progresivno i udruženo sa poremećenim inflamacijskim
odgovorom pluća na štetne čestice i gasove. HOBP nastaje mješavinom bolesti malih disajnih
puteva (hronični
bronhitis) i destrukcijom parenhima (emfizem), pri čemu učešće svake
komponente varira od osobe do osobe.
•
Hronični
bronhitis
– dijagnoza se postavlja kada se kašalj i
iskašljavanje
javljaju najmanje tri mjeseca dvije uzastopne godine.
•
Emfizem
– predstavlja destrukciju plućnog parenhima, destrukciju inter-
alveolarnih septi preko kojih se vrši razmjena gasova.
HOBP je progresivna bolest, naročito ako se ekspozicija štetnim agensima nastavi. Ako
se ekspozicija štetnim agensima prekine, bolest može i dalje progredirati zbog smanjenja plućne
funkcije, što se normalno dešava starenjem.
Hronična obstruktivna bolest pluća je obstruktivni poremećaj disajnih puteva i plućnog
parenhima koji se karakteriše ograničenjem protoka vazduha u disajnim putevima. Ono je
progresivno i udruženo sa upalnom reakcijom bronhovaskularnog stabla i pluća na štetne agense
i nije u potpunosti reverzibilno na terapiju.
Disajni putevi su suženi zbog zadebljanja i otoka zidova koji nastaju usled edema
sluznice, te fibroze koja je posledica stvaranja kolagena, kao i pritiska od strane muskulature
koja ih okružuje. Upalni proces dovodi do destrukcije plućnog tkiva u smislu gubitka veza na
nivou alveola i kapilara što ima za posledicu smanjenja retraktilnosti pluća. Stvara se sluz koju
bolesnik iskašljava i koji dodatno otežava prohodnost.
Ova bolest spada u vodeće uzroke smrtnosti u svetu. Rizične grupe su osobe izložene
expoziciji inhalacionih čestica, pušači, osobe koje rade u nepovoljnim mikroklimatskim
uslovima s puno prašine i dima, genetske predispozicije kao i prematurusi sa nerazvijenim
plućima.
Najčešće obolevaju osobe preko 40 godina starosti a ponekad i deca. Od ove bolesti
svake godine oboleva sve više ljudi, što predstavlja veliki socioekonomski problem, te je
prevencija u smislu apstinencije od pušenja najbolji način za smanjenje učestalosti ove bolesti.
