potrebnog za njegovo prelazenje. A pod brzinom u antropomotorickom smislu podrazumijeva
se sposobnost, svojstvo ili osobina covjeka da izvrsi motoricku aktivnost u minimalnom
vremenu u datim uslovima. Prema M. Gajic (1985), brzina je “sposobnost reagovanja na neki
signal ili vrsenje pokreta i jednostavnih kretanja za najkrace moguce vrijeme.“

Brzina je sposobnost covjeka da izvede odredjene pokrete u zadanim uslovima. Brzinu

pokreta, uz biomehanicke karakteristike odredjuje brzina misicne kontrakcije koja zavisi od
morfoloskih i biohemijskih karakteristika misica. Najveca brzina postize se kod motorickih
zadataka u funkciji dinamickog motorickog stereotipa (razradjeni program aktivacije misica
odredjenim radom i intenzitetom u odredjenom vremenskom intervalu).

Brzina je visedimenzionalna motoricka sposobnost i u osnovi postoje cetiri oblika

ispoljavanja brzine i to:



Brzina motorne reakcije



Brzina pojedinacnog pokreta



Brzina frekventnih pokreta



Brzina kretanja u kratkom vremenu.

2.1. Brzina motorne reakcije

Brzina motorne reakcije predstavlja latentno vrijeme reagovanja na jednostavne i

slozene reakcije, tj predstavlja najkrace vrijeme koje protekne od momenta nadrazaja do
odgovarajuce motorne reakcije na taj nadrazaj i mjeri se u stotim djelovima sekunde.

Latentno vrijeme motorne reakcije cine tri faktora:



Nervno vrijeme(senzorno vrijeme)



Premotorno vrijeme i



Motorno vrijeme.

Nervno ili senzorno vrijeme traje od dijelovanja signala (zvucni, vidni, taktilni) do prvih

znakova aktivnosti muskulature. Premotorna faza obuhvata period od pojave bioelektricnih
promjena u misicu do pocetka pokreta ili kretanja, a motorna faza traje od pocetka do kraja
pokreta ili kretanja. U osnovi senzorna i promotorna faza cine latentno vrijeme motorne
reakcije, dok je motorna faza u stvari brzina pojedinacnog pokreta.