Zemlji i migracijom stanovništva iz sela u gradove, savremena civilizacija se po prvi put u
drugoj polovini 20. vijeka susrela s problemom otpada. Svi ovi faktori uslovili su intenzivni
razvoj društveno - ekonomskih odnosa, što je dovelo do nevjerovatnog povećanja potrošnje
svih vrsta roba i proizvoda, a samim tim i do povećanja produkcije svih vrsta otpada

Današnja proizvodnja i potrošnja u svijetu prouzrokuju stvaranje sve veće količine otpada,

koji polako uništava uslove za normalan život. Bilo da se radi o neopasnom, odnosno
opasnom otpadu, neadekvatno upravljanje otpacima jedno je od najvećih problema modernog
društva i predstavlja stalnu opasnost za zdravlje ljudi i životnu sredinu.

Veoma je dugačka lista ovih produkata i najveći dio odlazi istim putem, do deponija. U

kontaktu sa ostalim otpadom na deponiji, opasan otpad se rastvara, reaguje i prolazi do
podzemnih voda, gdje zagađuje jedine izvore pitke vode i onemogućuje normalan život.

1. OPASNE MATERIJE

Opasne materije

predstavljaju one materije koje u svim formama postojanja i svim

uslovima korištenja, svojim negativnim karakteristikama, kao što su eksplozivnost,
zapaljivost, korozivnost, otrovnost, radioaktivnost i druge, mogu biti uzročnik različitih
štetnih dejstava i opasnosti po zdravlje ljudi, oštećenja ili uneštećenja materijalnih dobara
usljed razarajućeg termičkog ili fiziološkog dejstva te ugrožavanja radne i životne sredine.

Prema definiciji Agencije za okolinsku sigurnost i zdravlje (EHS- Enviromental Health

and Safety), opasnim materijama smatraju se sve one materije koje imaju opasne/hazarne
učinke kao što su: zapaljivost, korozivnost, reaktivnost, otrovnost, radioaktivnost,
kancerogene učinke ili zaraznost. U opšteno gledajući, otpad koji sadrži ovakvu vrstu
materijala smatra se opasnim jer takva vrsta otpada može biti potencijalno opasna za okolinu i
čovječanstvo.

Klase opasnih materija:
KLASA 1 - eksplozivne materije i predmeti
KLASA 2 - zbijeni gasovi, gasovi pretvoreni u tečnost, gasovi rastvoreni pod pritiskom
KLASA 3 - zapaljive tečnosti
KLASA 4.1. - zapaljive čvrste materije
KLASA 4.2. - materije sklone samopaljenju
KLASA 4.3. - materije koje u dodiru sa vodom razvijaju zapaljive gasove
KLASA 5.1. - oksidirajuće materije
KLASA 5.2. - organski peroksidi
KLASA 6.1. - otrovi
KLASA 6.2. - zagađujuće (gadne) i zarazne materije
KLASA 7 - radioaktivne materije
KLASA 8 - korozvne (nagrizajuće) materije
KLASA 9 - ostale opasne materije

Opasnim materijama

se smatraju sirovine od kojih se proizvode opasne materije i otpaci

ako imaju osobine tih materija. Opasnim materijama mogu da rukuju samo punoljetna lica
koja su za to stručno osposobljena

1.1. Eksplozivne materije i predmeti

Eksplozivne materije

, predmeti punjeni eksplozivnim materijama, sredstva za paljenje,

vatrometni predmeti i drugi predmeti jesu čvrste ili tečne hemijske materije koje imaju
osobinu da po pogodnim spoljnim dejstvom (udar ili trenje) eksplozivnim hemijskim
razlaganjem oslobađaju energiju u obliku toplote ili gasova.

Eksplozivne materije su hemijska jedinjenja ili hemijske smješe satsavljene od goriva koja

mogu veoma brzo hemijskom reakcijom da razviju gasove takve brzine, temperature i pritiska
koje mogu dovesti do oštećenja okoline.

Brzina hemijskog procesa razlaganja je karakteristična osobina eksplozivnih materija koja

se kreće od nekoliko cm/sek do nekoliko km/sek , u ovisnosti od vrste same eksplozivne

1.3. Oksidirajuće materije

Oksidirajuće materije

su materije koje u dodiru sa drugim materijama razlažu i pri tome

mogu prouzrokovat vatru (floridi, perflorati, peroksidi alkalnih metala, njihove smješe i
drugo).

U grupu oksidacionih agenasa svrstavaju se sljedeće grupe jedinjenja: organski i

neorganski peroksidi, hlorati, persulfati, permanganati, neorganski i organski nitriti i nitrati,
ozon. Ove opasne materije ne treba skladištiti u blizini tečnosti niske temperature zapaljivosti.
Na primjer ukoliko dođe do miješanja kalijum permanganata sa glicerinom na normalnoj
temperaturi dolazi do izrazito snažne reakcije, uz pojavu plamena.

Prostorije za skladištenje oksidirajućih materija treba da budu hladne i dobro ventilirane,

kao i izrađene od materijala koje su otporne na požar.

1.3.1. Organski peroksidi

Organski peroksidi

su organske materije sa višim stepenom oksidacije koje mogu da

izazovu štetne posljedice po zdravlje ili život ljudi ili oštećenja materijalnih dobara, a manje
su osjetljive na eksplozije od dinitrobenzola u dodiru sa plamenom ili na udar, odnosno trenje.

1.4. Otrovne materije

Otrovne materije

su supstance sintetičkog, biloškog ili prirodnog porijekla i preparati

proizvedeni od tih supstanci koji uneseni u organizam ili u dodiru sa organizmom mogu
ugroziti zdravlje ili ćivot ljudi ili štetno djelovati na okolinu.

Da bi se izbjegle neželjene posljedice prilikom skladištenja ovih materija neophodno je

primijeniti nekoliko mjera sigurnosti:

1. prostorije za skladištenje trebaju da budu hladne i obezbijeđene dobrom

ventilacijom

2. sudovi sa otrovnim materijama, koji mogu međusobno da reaguju, trebaju da budu

izolovani jedni od drugih

3. u prostorijama u kojima se drže ove materije ne smiju da se drže životne namirnice

i stočna hrana

4. prostprije i ormani u kojima se drže ove materije, moraju moći zaključavati i

moraju biti obilježene natpisom ''otrov''

5. ključeve od prostorija, ormana, u kojima se čuvaju ove materije, mže samo da čuva

lice koje stara o čuvanju i izdavanju ovih materija