5.3.1. Pozitivne promjene od uvođenja ERP sistema.......................................68
5.3.2. Negativne posledice od uvođenja ERP sistema.....................................68
5.3.3. Zaključak o posledicama implementacije ERP sistema.........................68
5.3.4. Računovodstveni pokazatelji.................................................................68
5.3.5. Isplativost uvođenja ERP sistema..........................................................68

Zaključak

Literatura

1.1. ERP sistemi – pojam i značaj

ERP (Enterprise Resource Planning)

su informacioni sistemi čija je upotreba počela

početkom devedesetih godina prošlog vijeka. Oni su danas najviše dostignuće menadžerskih
alata u modernom biznisu. Kroz jednu aplikaciju, vode računa o svim resursima kompanije,
nezavisno od toga da li se radi o zalihama, potraživanjima, osoblju, proizvodnji.

ERP

je pokušaj integracije svih odjeljenja i funkcija organizacije u jedinstveni sistem koji

može da zadovolji zahtjeve različitih organizacionih djelova. Predstavlja koncept razvoja
informacionih sistema organizacija uz potpunu integralnost softverskih aplikacija, odnosno,
jedno skladište podataka kao zajednički resurs koji dijele sve aplikacije.

Osnove ERP-a bi se mogle dati u sljedećih nekoliko teza:



ERP je filozofija poslovnih ljudi (menadžera),



ERP omogućava da se tražene informacije kreću u svim pravcima gdje su potrebne,



Koristi jednu centralizovanu bazu podataka za sve organizacione djelove, u kojoj se
informacije lako dijele,



Ruši sve barijere za bržu komunikaciju i brže tokove procesa (workflow) između
organizacionih djelova.

Opšte karakteristike ERP sistema:



Fleksibilan

– sposoban da pruži odgovor na svaki postavljeni zahtjev u organizaciji;



Nezavisan

– od hardvera, operativnog sistema i sistema za upravljanje bazom podataka,

do organizacije poslovnih procesa i izgrađenih organizacionih struktura;



Sveobuhvatan

– za poslovne funkcije i organizacije svih vrsta djelatnosti (proizvodne,

trgovinske, špediterske, obrazovne, socijalne, zdravstvene, ...);



Modularan

– strukturiran od podsistema i modula koji se mogu proizvoljno mijenjati, a

da se pri tome ne poremeti funkcionisanje cjeline;



Otvoren

– za različite hardverske platforme i za vezu sa aplikacijama drugih proizvođača

softvera;



Prilagodljiv

– zahtjevima organizacije u zavisnosti od djelatnosti, organizacione

strukture;



Iskustven

– ugrađeno višegodišnje iskustvo i rješenja koja su se dokazala u praksi.

1.2. Hipoteza istraživanja

U istraživanju se polazi od hipoteze koja glasi:

H0: Da li će uvođenje ERP sistema dovesti do boljih radnih efekata u preduzeću ?

H1: Kakva je isplativnost uvođenja ERP siatema?

Hipoteza će biti testirana na podacima kompanije Eurosalon i biće utvrđeni efekti i isplativost
uvođenja ERP sistema u toj kompaniji.

Informacije i podaci korišteni u istraživanju prikupljeni su iz literature - knjiga i

publikacija, dobijeni putem Interneta, kao i od preduzeća koja se bave ERP sistemima u Crnoj
Gori i okolini.

U cilju predstavljanja mogućnosti uvođenja ERP sistema u preduzeću Eurosalon,

korišćenje su multidisciplinarne, deskriptivne i delimično primenjene hipoteze, koristiće se
kvantitativna i kvalitativna analiza sadržaja, matematičko-statističke metode, konkretizacija i
iskustveni metod.

2. Ekonomija informacionih tehnologija

Kvalitetna integracija poslovnih procesa u organizaciji podrazumijeva uspostavljanje

primjerenog toka informacija i komunikacije. Nauka, tehnika i tehnologija se toliko brzo
razvijaju da dovode do radikalnih promjena u području organizacije poslovnih procesa,
upravljanja i samog rukovođenja.

Informacija koja uključuje znanje predstavlja jedan od najvažnijih resursa svake

organizacije. Pitanje koje iz toga proističe je: kako iskoristiti prikupljene informacije i znanje
postojećih resursa da počnu da stvaraju novu vrijednost?

Način na koji IT stručnjaci vide poslovne procese najčešće podrazumijeva module procesa.

Ovi   moduli   pomažu   u   razumijevanju   rada   organizacije,   daju   podlogu   za   optimizaciju   rada,
omogućavaju   analizu   troškova   organizacije,   prate   ostvarivanje   rezultata   i   čine   arhitekturu
odgovarajućeg informacionog sistema. Uz pomoć dobro dizajniranog poslovnog informacionog
sistema,   reinženjering   poslovnih   procesa   postaje   kontinuiran   proces   i   sastavni   dio   poslovne
tehnologije organizacije.

Kvalitet ukupnog poslovnog procesa, a time i njegovog rezultata („

output

“-a), u velikoj

mjeri određen je kvalitetom upravljanja. Kako bi menadžment upravljanja bio u mogućnosti da
optimalno planira ključne procese, organizuje poslovanje, donosi odluke, upotrebljava resurse i
kontinuirano poboljšava kvalitet poslovnih procesa, sprovodi strategijsku politiku, dostiže
željene ciljeve, pravovremeno reaguje na promjene unutar i izvan organizacije, nužno je
uspostaviti adekvatan informacioni sistem.

Upravljanje razvojem i poslovanjem u savremenoj privredi vrši se na osnovu efikasnog

sistema   informacija   o   međunarodnom   i   nacionalnom   tržištu   i   tržišnom   okruženju,   kao   i
mogućnostima   poslovnog   sistema   na   toj   osnovi.   Sistem   informacija   omogućava   izbor
optimalnog   rješenja   pri   odlučivanju   i   smanjuje   rizik   i   nesigurnost   prilikom   uključivanja   u
međunarodnu razmjenu i podjelu rada, tako što otkriva zakonitosti međunarodnog i nacionalnog
tržišta i tržišnog okruženja.

Cilj informacionog sistema u poslovnom sistemu je da svi zapošljeni raspolažu sa

informacijama koje su im potrebne u poslovima odlučivanja, planiranja, izvršenja i kontrole.
Danas je sve veća potreba za efikasnim sistemom informacija kako bi se upravljalo svim
aktivnostima poslovnog sistema.

Informacioni sistem uključuje u svoje djelovanje softver, hardver, podatke i informacije,

ljude (učesnike) i procedure. Ovih pet osnovnih komponenata čine informacioni sistem. Prve
dvije komponente,  softver  i  hardver,  su  komponente  koje  su  direktno  vezane za računarske
tehnologije   i   ove   komponente   obezbjeđuju   potrebne   uređaje   i   alate   za   rad   sa   podacima   i
informacijama. Treću komponentu informacionih sistema, koja je predmet rada informacionog
sistema, čine podaci i informacije. Četvrta komponenta su ljudi koji koriste informacioni sistem
ili   ljudi   koji   su   angažovani   oko   njegovog   razvoja   i   administriranja.   Peta   komponenta   su
procedure   koje   predstavljaju   utvrđena   pravila   ponašanja   i   rada   u   vezi   sa   informacionim
sistemom.

Poslovne organizacije imaju potrebe za informacionim sistemom i to kod:



kontrole zaliha proizvoda, prodaja, platnih spiskova, akcija na tržištu, cijena roba,



donošenja odluka sumiranjem i upoređivanjem podataka,



razmjene podataka i informacija između pojedinaca i sektora na različitim
lokacijama,



čuvanja i organizacije informacija o trendovima kupaca, proizvodima konkurencije
ili cijene rada.

Uvođenjem informacionih sistema u poslovni sistem omogućava se:



brza i precizna obrada podataka,



arhiviranje velike količine podataka,



brza razmjena podataka,



trenutni pristup informacijama,



prevazilaženje fizičkih granica poslovnih sistema,



automatizacija,



podrška donošenju odluka,



akumulacija znanja poslovnih sistema i



učenje na prethodnim iskustvima.

Aktivnosti razvoja informacionog sistema traže ulaganje značajnih sredstava pa se ona

mogu smatrati investicijom za poslovni sistem. Kao i kod svih investicija i ovdje mora postojati
ekonomska opravdanost ulaganja sredstava (pretpostavljaju se veći efekti od troškova).
Međutim, veoma je teško precizno odrediti koliki će biti efekti ulaganja. Problem je utvrditi u
kojoj mjeri će dobijena informacija stvarno doprinijeti kvalitetnijem donošenju poslovnih
odluka. Svaka poslovna odluka ima svoju vrijednost, odnosno efekat izražen u novcu, koji se
očekuje kao posljedica te odluke. Tu je i centralni problem analize djelotvornosti informacionog
sistema.

Uvođenjem informacionih sistema treba da se postigne mjerljiva i nemjerljiva korist za

poslovni sistem.